کاربردهای مختلف «مردن» در فرهنگ بیانی ما:  برو بمیر: برو گمشو! بمیرم برایت: خیلی دلم برایت می سوزد!می میرم برایت: عاشقتم!می مردی؟: چرا کار را انجام ندادی؟مردی؟: چرا جواب نمی دهی؟نمردیم و…: بالاخره اتفاق افتاد!مردیم تا…: صبرمان تمام شد!مرده: بی حال!مردنی: نحیف و لاغر!مردم: خسته شدم!

یک داستان کامل واقعی و تلخ: پدر وارد اتاق دخترش شد و نامه اى رو روى تختخواب ديد نامه رو با دستانى لرزان خواند متن نامه اين بود: با پشيمانى و تأسف شديد بايد بهت بگويم كه من با پسرى كه دوستش دارم فرار كردم با اون عشق حقيقى را پيدا كردم و او را خيلى دوست دارم حتى با وجود اينكه در بينى و گوشهايش حلقه مي...

اشڪ ودوست دارم چون مونس تنہِاییم بود ہِمون اشڪے ڪہِ بہِ حرفاے دلم گوش میڪنہِ ہِمون اشڪے ڪہِ غم ودردہِاے منو میفہِمید ہِمون اشڪے ڪہِ ازشدت غم اغوش گرم چشمانم رو رہِا میڪرد وبر گونہِ ہِام سرازیر میشد  ہِمون اشڪے ڪہِ مہِمون دستای سرد وبے ڪس من شد اے اشڪ اے ہِمدم من اے ہِم زبون من ہِیچ وقت فراموشت نمیڪن...

میخواہِم برایت تنہِایے را معنے کنم! در ساحل ڪنار دریا ایستاده اے , ہِواے سرد , صداے موج انتظار انتظار انتظار بہِ خودت مے آیے   . . . . . .  یادت مے آید دیگر نہِ ڪسے است ڪہِ از پشت بغلت ڪند , نہِ دستے ڪہِ شانہِ ہِایت را بگیرد , نہِ صداے ڪہِ قشنگ تر از صداے دریا باشد اسم این تنہِایے است

لطفا در این پست بجز جواب سوال چیز دیگری ننویسید. سوال روان شناسی عشق: در چه محلی بوسیدن را ترجیح می دهید؟ ۱.لب دریا ۲.کوهستان ۳.جنگل ۴.داخل ماشین ۵.وسط کویر ۶.پشت بام ۷.نیمه شب داخل کوچه خلوت ۸.یکی از اتاق های محل کار بگو تا جوابشو بهت بگم.به نظرت کدومه؟ تو نظرسنجی هم شرکت کنید. ====>====>

مـטּ عمرم را با نگاه ڪرבטּ בر چشم مرבم گذرانـבه ام، چشم تنہِا جاے بـבטּ است ڪہِ شایـב ہِنوز روحے בر آטּ باقے باشـב.

بـב ترین حالت ممڪن اینہِ ڪہِ وقتے باهاش قہِری پیامڪ میاב ہِمہِ تن و بـבنت میلرزه چون فکر میڪنے اوونہِ بعـב ڪه میبینے اون نیست خیلے בاغون میشے ولے غرور لعنتی و حرفایے ڪہِ ازش شنیدے روز آخر اجازه نمیده بہِش زنگ بزنے منتظرے اون اول بیاב سمتت اونم نمیاב توام نمیرے یہِ رابطہِ توو اوجش بہِ ہِمین راحتے تمو...

ڪم سرمایہِ اے نیست ؛ בاشتـטּ آבمہِایے ڪہِ حالت رابپرسنـב ! ولے . . . از آטּ بہِتر בاشتن آבمہِاییست ، ڪہِ وقتے حالت را میپرسنـב ؛ بتوانے بگویے : خوب نیستم . . .  ! !

به آدم هاپا داداین همه رفتنوای به حالماناگر به آدم هابال میداد چه بر سر زمستان آوردیبهاری شده؟من نگران درختانمبعد از رفتن تو! دلتنگی بوی موهایت با همهی دلتنگی ها فرق دارد ! تو را خواستم و به جای تو عشق نصیب من شد...کاش عشق را میخواستم...شاید تو نصیب من میشدی!...

بہِتریـن لـذتـےڪہِ تـوے בنـیـا ہِست ایـنـہِ ڪہِ . . . بـدونـے یہِ نـفـر خـیـلـے בوسِـت داره . . .  

گاه בلتنگ میشوم ، בلتنگتر از ہِمہِ בلتنگہِا ، گوشہِ اے مینشینم و میشمارم حسرتہِا را و محاڪمہِ میڪنم  وجـבانم را  مـטּ ڪـבام قلب را شڪستم و ڪـבام احساس را لہِ ڪرבم و ڪـבام خواہِش را نشنیـבم و بہِ ڪـבام  בلتنگے خنـבیـבم ڪہِ اینچنین בلتنگم . . .

بہِانـہِ ہِاے בنیــا . . . تــو را از یــاבم نخواہِـב بــرב . . . مــטּ تـو را בر قلبـــم בارمــــ . . . نــــہِ בر בنیـــا . . .

زنـבگے را בرڪ ڪـטּ ، زیرا آخر جاבه ی زنـבگے تابلویے ہست ڪہ بر روے آטּ نوشتہ: בور زבטּ ممنوع

اבعاے بے تفاوتے سخت است !آטּ ہمنسبت بہِ ڪسے ڪہزیباتریـטּ حس בنیا را،با او تجربہِ ڪرבے . . . !

!בلت تنگ یڪ نفر ڪہ باشـב تمام تلاشت را ہم ڪہ بڪنے تا خوش بگذرב ؛  ،و لحظہ اے  فراموشش ڪنے  ،فایـבه نـבارב ..... تو בلت تنگ است  ! בلت براے ہماטּ یڪ نفر تنگ است . . . تا نیایـב..... تا نباشـב  !! . . . .  ہیچ چیز בرست نمیشوב

نگاہت را بہ ڪسے بـבوز ڪہ قلبش برای تو بتپہ چشمانت را با نگاه ڪسے آشنا ڪـטּ ڪہ زنـבگے را בرڪ ڪرבه باشہ   سرت را روی شانہ ہاے ڪسے بگذار ڪہ از صـבاے تپشہاے قلبت تو را بشناسہ

میــבونــے בلتـَنــــگے چیـــﮧ ؟ בلتَنـــــگے یَعنـــے بشـینــے با یاבش بـﮧ خـاطــراتـِت فِکــر کُنـــے . . اونوَقتــﮧ کـﮧ یـﮧ لَبـخنـــב میـــاב رو لَبـِت وَ لــے . . ! وَلــے چَنــב لَـحــــظﮧ بَعـــב شُـــروع اَشــکـہای لَعنَتـــے 

روزے از گورستانے مے گذشتم روے تختہ سنگے نوشته اے یافتم ڪہ  نوشتہ بوב : اگرجوانے عاشق شـב چہ ڪنـב؟ مـטּ ہم زیر آטּ نوشتم: " صبر " براے بار בوم ڪہ از آنجا گذر ڪرבم زیر نوشتہ ے مـטּ ڪسے نوشتہ بوב   "اگر صبر نـבاشتہ باشـב چہ ڪنـב؟ " مـטּ ہم با بے حوصلگے نوشتم: "مرگ  براے بار سوم ڪہ از آنجا عبور مے ڪرבم ...

و ہِیچـكس نفہِمید كہِ چہِ شدم . . .  نہِ ماہِ بودم نہِ خورشید . . .  اما ہِیچ دلے سراغ مرا از آسمان تنہِایے اش نگرفت  گویے ابرہِا ہِیچ اند  و فقط ابرند و باید ببارند . . .  و تنہِا باریدم . . .  خستہِ ام . . .

خـבایـــــــــــا ،בخـلـَم با خرجـم نمیخوانـב ،ڪم آورבه ام ،صبرےِ کہ בاבه بوבےِ تمام شـב ،ولےِ בرבم ہمچناטּ باقیست ! ! !بـבہڪار قلبم شـבه ام ،میـבانم شرمنـבه ام نمیڪنےِ؛باز ہم صبـــــــر میخواہم . . .